مشاوره حقوقی خانواده ، طلاق، حضانت، مهریه ، وکیل خانواده ، دعاوی خانوادگی ، حل اختلافات خانوادگی ، بهترین وکلای خانواده
برای درخواست طلاق، به مدارکی مانند سند ازدواج، کارت ملی و شناسنامه، مدارک مربوط به اثبات دلایل طلاق (در صورت نیاز)، و همچنین مدارک مالی مانند اثبات پرداخت یا دریافت مهریه نیاز است. همچنین، بسته به نوع طلاق (توافقی یا یکطرفه)، ممکن است شرایط خاصی وجود داشته باشد، مثلاً در طلاق توافقی نیاز به رضایت هر دو طرف است.
پس از طلاق، بهطور معمول زن نمیتواند از بیمه همسر سابق استفاده کند، مگر اینکه شرایط خاصی توسط دادگاه یا توافق بین طرفین تعیین شده باشد.
والد دارای حضانت موظف به تأمین نیازهای روزمره فرزند است. با این حال، والد دیگر نیز موظف به پرداخت نفقه برای تأمین هزینههای زندگی و تحصیل فرزند است. میزان نفقه با توجه به نیازهای کودک و وضعیت مالی والدین توسط دادگاه تعیین میشود.
در صورت ازدواج مجدد مادر، حضانت فرزند معمولاً به پدر یا والدین دیگر منتقل میشود. با این حال، دادگاه میتواند در صورت تشخیص منافع کودک، حضانت را به مادر بدهد حتی پس از ازدواج مجدد.
در صورت غیاب یکی از طرفین، اگر درخواست طلاق از سوی طرف دیگر باشد، میتواند به دادگاه مراجعه کند و دلایل غیبت را ارائه دهد. دادگاه پس از بررسی و احراز غیبت طرف مقابل، حکم طلاق را صادر میکند.
زن بعد از طلاق باید مدت سه طُهر (حدود 3 ماه) منتظر بماند تا بتواند مجدداً ازدواج کند. عده فوت همسر: در صورت فوت همسر، زن باید مدت 4 ماه و 10 روز (130 روز) عده نگه دارد.
ازدواج دائم یک پیوند قانونی و شرعی است که بدون تعیین مدت زمان صورت میگیرد و تمامی حقوق و تعهدات قانونی و شرعی بر آن بار میشود. ازدواج موقت (صیغه): یک پیوند موقتی است که مدت زمان آن و میزان مهریه باید در هنگام عقد تعیین شود. در این نوع ازدواج، تعهدات کمتری وجود دارد و پس از پایان مدت تعیین شده، ازدواج بهطور خودکار منقضی میشود.
ازدواج موقت یا صیغه در قوانین ایران به رسمیت شناخته شده است. برای ازدواج موقت، مدت زمان عقد و میزان مهریه باید تعیین شود. پس از اتمام مدت صیغه، ازدواج به پایان میرسد و زن باید عده نگه دارد (به مدت دو طُهر).
مهریه یک حق مالی است که بر عهده شوهر قرار میگیرد و در زمان عقد ازدواج تعیین میشود. مهریه میتواند به صورت نقدی، طلا، ملک، یا هر نوع مال دیگر باشد. مقدار مهریه به توافق طرفین بستگی دارد و باید در عقدنامه قید شود.
حضانت فرزندان بهطور معمول تا سن 7 سالگی به مادر و پس از آن به پدر تعلق میگیرد، مگر اینکه دادگاه به دلایلی، حضانت را به دیگری واگذار کند. در نهایت، تصمیمگیری در مورد حضانت به بهترین منافع کودک بستگی دارد و دادگاه با توجه به شرایط خانواده، تصمیمگیری میکند.