- تهران - یوسف اباد - خیابان سید جمال الدین اسد ابادی - بین کوچه ۱۹ و ۲۱ - پلاک۲۰۳- طبقه ۵ - واحد ۹
دعاوی خانواده
مشاوره حقوقی خانواده ، طلاق، حضانت، مهریه ، وکیل خانواده ، دعاوی خانوادگی ، حل اختلافات خانوادگی ، بهترین وکلای خانواده
مهریه یک حق مالی است که بر عهده شوهر قرار میگیرد و در زمان عقد ازدواج تعیین میشود. مهریه میتواند به صورت نقدی، طلا، ملک، یا هر نوع مال دیگر باشد. مقدار مهریه به توافق طرفین بستگی دارد و باید در عقدنامه قید شود.
هزینههای طلاق شامل هزینههای دادگاه، وکیل، و ممکن است شامل پرداخت مهریه، نفقه، و سایر تعهدات مالی باشد. هزینهها بسته به پیچیدگی پرونده و توافقات بین طرفین متفاوت است. در طلاق توافقی، هزینهها معمولاً کمتر است.
در صورت فوت یکی از والدین، حضانت به والد زنده منتقل میشود. اگر هر دو والد فوت کرده باشند یا والد زنده صلاحیت حضانت را نداشته باشد، دادگاه میتواند حضانت را به یکی از بستگان یا فرد دیگری که مناسب تشخیص دهد، واگذار کند.
مهریه به عنوان یک حق قانونی زن، به محض عقد ازدواج به او تعلق میگیرد. در صورت درخواست طلاق، زن میتواند مهریه خود را درخواست کند. اگر مهریه در عقدنامه به صورت عندالمطالبه باشد، مرد موظف به پرداخت آن است. در صورتی که توانایی مالی نداشته باشد، دادگاه ممکن است پرداخت را به صورت اقساطی تعیین کند.
والد دارای حضانت موظف به تأمین نیازهای روزمره فرزند است. با این حال، والد دیگر نیز موظف به پرداخت نفقه برای تأمین هزینههای زندگی و تحصیل فرزند است. میزان نفقه با توجه به نیازهای کودک و وضعیت مالی والدین توسط دادگاه تعیین میشود.
پس از طلاق، بهطور معمول زن نمیتواند از بیمه همسر سابق استفاده کند، مگر اینکه شرایط خاصی توسط دادگاه یا توافق بین طرفین تعیین شده باشد.
پس از رسیدن به سن بلوغ، فرزند معمولاً میتواند تصمیم بگیرد که با کدام یک از والدین زندگی کند. با این حال، دادگاه میتواند با توجه به منافع کودک، در صورت نیاز تصمیم متفاوتی اتخاذ کند.
ازدواج دائم یک پیوند قانونی و شرعی است که بدون تعیین مدت زمان صورت میگیرد و تمامی حقوق و تعهدات قانونی و شرعی بر آن بار میشود. ازدواج موقت (صیغه): یک پیوند موقتی است که مدت زمان آن و میزان مهریه باید در هنگام عقد تعیین شود. در این نوع ازدواج، تعهدات کمتری وجود دارد و پس از پایان مدت تعیین شده، ازدواج بهطور خودکار منقضی میشود.
حضانت فرزندان بهطور معمول تا سن 7 سالگی به مادر و پس از آن به پدر تعلق میگیرد، مگر اینکه دادگاه به دلایلی، حضانت را به دیگری واگذار کند. در نهایت، تصمیمگیری در مورد حضانت به بهترین منافع کودک بستگی دارد و دادگاه با توجه به شرایط خانواده، تصمیمگیری میکند.
بله، در صورتی که والدین به توافق برسند، دادگاه میتواند حضانت مشترک را تصویب کند. در این حالت، هر دو والدین مسئولیتهای حضانت فرزند را به صورت مشترک بر عهده خواهند داشت.
دعاوی خانواده
جرایم پزشکی
دعاوی کیفری
دعاوی انحصار وراثت
دعاوی ملکی
دعاوی چک
ورود یا ثبت نام