دعوای خلع ید یکی از انواع دعاوی ملکی بوده و توسط مالک مال غیر منقول برای رفع تصرف غاصب به دادگاه حقوقی محل وقوع مال تقدیم می گردد.
مقدمه
اگر کسی به طور غیر قانونی بر یک مال غیر منقول تسلط پیدا کند، مالک می تواند با طرح دعوای خلع ید، رفع تصرف غاصب از ملک خود را از دادگاه خواستار شود. طرح دعوای خلع ید مستلزم تقدیم «دادخواست خلع ید» به دادگاه حقوقی است. دعوای خلع ید مستلزم اثبات مالکیت خود بر مال غیر منقول در دادگاه است. این دعوا وقتی قابلیت طرح پیدا می کند که کسی مال غیر منقول متعلق به دیگری را غصب کند. غصب موضوع ماده 308 قانون مدنی است. به موجب این ماده غصب به معنای تصرف مال دیگری به صورت عدوانی است. برای درک بهتر موضوع دعوای خلع ید، ابتدا باید با مفهوم غصب آشنا شویم و ببینیم غاصب کیست؟
غصب چیست و غاصب کیست؟
مطابق با ماده 308 قانون مدنی غصب به معنای این است که کسی بر مال متعلق به دیگری به صورت عدوانی تصرفی مخالف با قانون داشته باشد. در خصوص تحقق غصب مطابق با ماده مزبور نکاتی وجود دارد که در ادامه به آنها اشاره می کنیم:
- «عدوان» در ماده 308 به این معناست که غاصب بدون مجوز و با علم به عدم استحقاق خود، عمداً بر ملک فرد دیگری تسلط پیدا کند.
- استیلا در حکم غصب، در صورتی است که غاصب، به عدم استحقاق خود، جاهل باشد، یا به عبارت دیگر فاقد سوء نیت باشد.
- رفتار امینی که مرتکب تقصیر می شود نیز در حکم غصب است. ماده 308 قانون مدنی اینگونه تصرفات را «اثبات ید بر مال غیر بدون مجوز» می نامد.
- در ماده 308 قانون مدنی قانون گذار با آوردن واژه «حق» دایره شمول غصب را گسترده است و موضع استیلا در غصب می تواند، عین، منفعت یا حق باشد. بنابراین اگر شخصی، عین مستاجره را غصب کند، نسبت به مالک، غصب عین است و نسبت به مستاجر، غصب منفعت. در این حالت غاصب باید اجرت المثل را به مستاجر بپردازد.
- تصرف به نحو اشاعه نیز ممکن است غصب باشد. به این معنا که دو با چند نفر همزمان، مالی را غصب کنند، که تصرف آنان را ایادی متقارنه گویند. ولی استیلا مشترک از ضمان غاصبان نمی کاهد و در برابر مالک مسئولیت تضامنی دارند.
- تصرف یکی از ورثه در مال مشاع، بدون رضایت سایرین نیز غصب محسوب می شود، زیرا هر جز از مال مشاع، به نسبت سهم الارث، متعلق به همه وراث است، اما تصرف وارث منحصر به فرد، در ترکه پیش از ادای دیون متوفی، غصب محسوب نمی شود.
- مبنای ضمان غصب، تضمین حق مالک می باشد و مبتنی بر حدیث مشهور نبوی است که به قاعده ضمان ید یا قاعده علی الید مشهور است.
شیوه تنظیم دادخواست خلع ید

مالک می تواند با ارائه دادخواست خلع ید ، از دادگاه خواستار این شود که غاصب را از ملک خود بیرون کند. دعوای خلع ید یک دعوای غیر منقول است، بنابراین رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاه حقوقی محل وقوع مال است. تنظیم دادخواست خلع ید مستلزم وجود شرایطی است که مهمترین این شرایط را در ادامه مورد بررسی قرار می دهیم. خلع ید از دعاوی ملکی بشمار می رود و با توجه به موضوع آن، ممکن است شکل های مختلفی داشته باشد. نام دیگر دعوای خلع ید، دعوای مالکیت است و مهمترین رکن این دعوا برای خواهان این است که مالکیت خود بر مال غیر منقول را نزد دادگاه اثبات کند. برای کسب اطلاعات بیشتر و آشنایی با راه های اثبات مالکیت اموال غیر منقول، می توانید با مجموعه حقوقی وکیل آتی در تماس باشید. این مجموعه با عضویت بهترین وکیل دعاوی ملکی در تهران ارائه دهنده مشاوره حقوقی حضوری و غیر حضوری در خصوص پرونده های ملکی می باشد.
شرایط دعوای خلع ید
موضوع دعوای خلع ید تنها اموال غیر منقول است. منظور از اموال غیر منقول اموالی هستند که جا به جایی آنها بدون آنکه به خودشان یا محلشان آسیبی نرسد ممکن نیست. زمین اصلی ترین نوع مال غیر منقول است، که به عنوان غیر منقول ذاتی هم شناخته می شود. منزل، مغازه، مسجد، باغ، آپارتمان و … نیز به اعتبار نصب بودن آنها بر روی زمین از اموال غیر منقول بشمار می روند. معدن، چاه و غار نیز برخی دیگر از اموال غیر منقول هستند. برای طرح دعوا در مورد مالکیت اموال منقول، مثل ساعت و خودرو به جای دعوای خلع ید، می توان دعوای استرداد مال یا دعوای الزام به تحویل مطرح نمود.
دعوای خلع ید تنها توسط مالک یا قائم مقام او قابل طرح است. همانطور که ملاحظه کردید، این دعوا یک دعوای مبتنی بر مالکیت است. منظور از قائم مقام مالک نیز کسی است که قانوناً یا به موجب قرارداد، نمایندگی و وکالت مالک را بر عهده داشته باشد. وکیل دادگستری، ولی، قیم و امین از جمله افرادی هستند که ممکن است نمایندگی مالک را در طرح دعوای خلع ید بر عهده داشته باشند.
برای طرح دعوای خلع ید، تصرف خوانده باید برای دادگاه اثبات گردد. همچنین غیر قانونی و غیر مجاز بودن تصرف مزبور نیز باید اثبات شود. منظور از غیر قانونی بودن تصرف این است که غاصب بر خلاف رضای مالک بر مال استیلا پیدا کرده باشد. غیر قانونی بودن تصرف ممکن است از ابتدا باشد، یا تصرف در ابتدا قانونی بوده ولی در ادامه غیر قانونی شده باشد. به عنوان مثال در عقد اجاره تصرفات مستاجر تا خاتمه یافتن مدت عقد، قانونی است. ولی اگر با وجود پایان زمان اجاره، مستاجر همچنان به تصرفات خود ادامه دهد، این تصرفات غیر قانونی است و مالک می تواند بر علیه وی دعوای خلع ید اقامه کند.
مدارک لازم برای طرح دعوای خلع ید
حتی اگر ارزش مال کمتر از بیست میلیون تومان باشد به دعوای خلع ید در شورای حل اختلاف رسیدگی نمی شود. رسیدگی به این دعوا تنها در صلاحیت دادگاه محل وقوع مال است. دعوای خلع ید مستلزم پرداخت هزینه دادرسی مطابق با دعاوی مالی است. هزینه دادرسی مطابق با ارزش محله ای ملک مورد دعوا تعیین می گردد. شیوه دادرسی نیز به این صورت است که باید با در دست داشتن مدارک شناسایی و هویتی خود به دفاتر خدمات قضایی مراجعه کند. رونوشت مدارک و اسناد اثبات کننده مالکیت خود بر ملک مورد دعوا را نیز باید ارائه دهد.
شیوه دادرسی اینگونه است که دادگاه مدارک را بررسی می کند و دفاعیات خوانده را می شنود و پس از آن حکم صادر می کند. در صورتی که دادگاه خواهان را صاحب حق تشخیص دهد حکم به خلع ید خوانده از ملک مورد دعوا را صادر می کند. اجرای حکم خلع ید مطابق با مواد 43، 44 و 45 قانون نحوه اجرای احکام مدنی خواهد بود. به موجب این مواد اگر ملک مورد دعوا یا همان محکوم به در تصرف کسی غیر از خوانده دعوا باشد، این موضوع مانع از انجام اقدامات اجرایی حکم محکومیت نیست. اگر کسی که محکوم به در تصرف او است ادعای وجود حقی برای خود در ملک داشته باشد و اسناد و دلایلی نیز ارائه کند، دادورز عملیات اجرایی حکم را متوقف کرده و به او یک هفته مهلت می دهد تا نزد دادگاه حقوقی صالح اقامه دعوا کند. در این صورت اگر ظرف پانزده روز قراری در مورد توقف عملیات اجرایی توسط دادگاه صادر نشد، دادورز عملیات اجرایی خلع ید را ادامه می دهد.
تعیین تکلیف در مورد اموالی که در محل اجرای حکم خلع ید یافت می شود
گاه امکان دارد در محلی که قرار است حکم خلع ید اجرا شود، اموالی از محکوم علیه یا فرد دیگری یافت شود. در این شرایط اگر صاحب مال از پذیرفتن و بردن آن مال خودداری کند یا به او دسترسی نباشد، مطابق با ماده 45 قانون نحوه اجرای احکام مدنی مامور اجرا یا دادورز به ترتیب زیر عمل می کند:
- در مورد اسناد، اوراق بهادار، وجه نقد و جواهر، اموال در صندوق دادگستری یا یکی از بانک ها به امانت سپرده می شود.
- در مورد اموال فاسد شدنی که ارزش آنها با هزینه نگهداریشان تناسب نداشته باشد، این اموال به فروش رسیده و مبلغ حاصل از فروش پس از کسر هزینه های مربوطه، به صندوق دادگستری سپرده شده تا به مالک آن مسترد گردد.
- سایر اموالی که از اموال فوق نباشند به دستور دادورز در همان محل یا محل دیگری که مناسب باشد محفوظ نگه داشته می شود. و یا به حافظ سپرده شده و رسید دریافت می گردد.
نکات کلیدی در مورد دعوای خلع ید
دعوای خلع ید هم ممکن است نسبت به عین و هم نسبت به منافع اموال غیر منقول طرح گردد. بنابر این مستاجری که تنها مالک منفعت مال غیر منقولی مثل خانه است، می تواند بر علیه غاصبی که به زور در خانه سکونت یافته است، دعوای خلع ید اقامه کند. این به این خاطر است که گر چه مستاجر مالک عین خانه نیست، اما مالک منافع آن است.
توقیف یا رهن بودن ملک مورد ادعا مانعی برای استماع دعوای خلع ید نخواهد بود.
دعوای خلع ید ممکن است بر علیه یکی از شرکای ملک مشاع نیز مطرح شود. در این صورت مطابق با ماده 43 قانون اجرای احکام مدنی در مواردی که حکم به خلع ید از ملک مشاع می شود، باید تمام ملک خلع تخلیه شود.
بین ضمان ید و غصب رابطه «عموم و خصوص مطلق» وجود دارد، زیرا اولاً ضمان ید، اعم از غصب است و شامل تمام مواردی می شود که ید متصرف، ضمانی است. ثانیاً برخلاف ضمان ید، عدوان در غصب شرط است. در واقع غصب یکی از اسباب ضمان ید است.
تبرئه متهم از حیث جزایی منافاتی با غاصبیت او نسبت به اموالی که نسبت سرقت به او داده شده ندارد.
بهترین وکیل دعوای خلع ید در تهران
دعوای خلع ید، تنها یکی از چند صد دعوایی است که در مورد املاک و مستغلات قابل طرح است. رکن اصلی دعوای خلع ید اثبات مالکیت است و این دعوا تنها در مورد اموال غیر منقول قابلیت طرح دارد. خواهان باید مالکیت خود بر مال غیر منقول را در دادگاه اثبات کند، که این موضوع امر پیچیده و تخصصی حقوقی است. چرا که از لحاظ قوانین و مقررات ثبتی مالکیت بسیاری از املاک ناشناخته است و ممکن است اسناد رسمی صادر شده در مورد مالکیت اموال غیر منقول متناقض باشد. شما در خصوص دعوای خلع ید و سایر دعاوی ملکی می توانید با مجموعه حقوقی وکیل آتی در تماس باشید. این مجموعه با عضویت بهترین وکیل دعاوی ملکی در تهران آماده ارائه خدمات مشاوره حقوقی و پذیرش دعاوی به صورت حضوری و غیر حضوری می باشد.





