تجربهٔ عملی یک چیز را بارها نشان داده است: هزینهٔ بررسی یک قرارداد پیش از امضا، همیشه کسری از هزینهٔ دعوایی است که بعد از امضا مطرح میشود. بیشتر پروندههای قراردادی که به مؤسسه میرسد، از قراردادی شروع شده که طرفین در فضایی دوستانه و با اعتماد امضا کردهاند و در آن، تکلیف روز اختلاف روشن نشده است.
چهار بندی که معمولاً جا میمانند
تاریخ و شیوهٔ دقیق اجرا، وجه التزام برای تأخیر یا تخلف، شرایط و نحوهٔ فسخ، و مرجع حل اختلاف. نبود هر یک از این چهار بند، اثبات حق را در دادگاه چند برابر سختتر میکند. مزیت وجه التزام این است که برای مطالبهٔ آن، نیازی به اثبات ورود ضرر نیست — همین یک بند، بسیاری از دعاوی را کوتاه میکند.
دعاوی رایج
الزام به انجام تعهد، مطالبهٔ خسارت و وجه التزام، تأیید یا اعلام فسخ قرارداد، ابطال قرارداد به دلیل اکراه، اشتباه یا فقدان اهلیت، و استرداد وجه پرداختی.
پیش از امضا بفرستید، نه بعد از اختلاف
متن قرارداد را — حتی اگر نمونهٔ آمادهٔ اینترنتی باشد — پیش از امضا برای بررسی بفرستید. یک مشاورهٔ کوتاه معمولاً کافی است تا بندهای مبهم اصلاح و ریسکهای اصلی پوشش داده شوند.