دعاوی خانواده تنها پروندههای حقوقی نیستند؛ معمولاً در بدترین روزهای زندگی یک نفر مطرح میشوند و همین باعث میشود تصمیمهای عجولانه در آنها گران تمام شود. مهریهای که بدون بررسی توان مالی مطالبه میشود، طلاق توافقیای که شروطش دقیق نوشته نشده، یا گذشتن از حضانت در لحظهٔ خستگی — هر سه سالها بعد هم اثر خود را نشان میدهند.
رسیدگی به این دعاوی در دادگاه خانواده انجام میشود و بسیاری از آنها پیش از ورود به دادگاه از مسیر مشاورهٔ خانواده و داوری میگذرند. قوانین حاکم عمدتاً قانون مدنی، قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱ و آییننامهٔ اجرایی آن است؛ اما آنچه در عمل سرنوشت پرونده را تعیین میکند، جزئیات مدرک است: متن عقدنامه، شروط ضمن عقد، اظهارات شهود و مستندات مالی.
مهمترین دعاوی این حوزه
پرکاربردترین موضوعاتی که مؤسسه در آنها پرونده میپذیرد عبارتاند از مطالبهٔ مهریه و اعسار از پرداخت آن، نفقهٔ زوجه و فرزند، طلاق توافقی و طلاق به درخواست زوجه، حضانت و ملاقات فرزند، تمکین، استرداد جهیزیه و اجرتالمثل ایام زوجیت. هر کدام مسیر دادرسی و مدارک خاص خود را دارد و اشتباه در انتخاب عنوان دعوا، معمولترین دلیل رد شدن دادخواست است.
پیش از هر اقدام چه چیزی لازم دارید؟
سه چیز: عقدنامه یا رونوشت آن، شناسنامهٔ طرفین و فرزندان و هر سندی که ادعای مالی شما را پشتیبانی میکند — فیش واریزی، پیامک، رسید یا لیست جهیزیه. اگر پیشتر پروندهای تشکیل شده، شمارهٔ آن هم لازم است.
اگر مطمئن نیستید موضوع شما دقیقاً کدام دعواست یا از کجا باید شروع کنید، پیش از تنظیم دادخواست یک مشاورهٔ کوتاه معمولاً جلوی ماهها رفتوآمد بینتیجه را میگیرد. پرسش خود را متنی یا تلفنی مطرح کنید تا وکیل همین حوزه بررسی کند.
