در اختلاف کارگر و کارفرما، مرجع رسیدگی دادگاه نیست؛ ادارهٔ کار است. این تفاوت مهمتر از آن است که به نظر میرسد: رسیدگی سریعتر و بدون هزینهٔ دادرسی انجام میشود، اما مهلتهای آن بسیار کوتاه است و بسیاری از کارگران فقط به دلیل گذشتن همین مهلتها حق خود را از دست میدهند.
مسیر رسیدگی
ابتدا هیئت تشخیص رسیدگی میکند. اگر به رأی آن اعتراض داشته باشید، ظرف پانزده روز در هیئت حل اختلاف قابل اعتراض است. رأی هیئت حل اختلاف قطعی است و تنها از حیث نقض قانون در دیوان عدالت اداری قابل شکایت خواهد بود.
پرتکرارترین موضوعات
اخراج بدون دلیل موجه و بازگشت به کار، مطالبهٔ حقوق و مزایای معوقه، سنوات، عیدی و مانده مرخصی، اضافهکاری پرداختنشده، رد نشدن حق بیمه و حوادث ناشی از کار.
اگر قرارداد کتبی ندارید
نداشتن قرارداد به معنای نداشتن حق نیست. رابطهٔ کاری با هر دلیلی قابل اثبات است: فیش حقوقی، واریزی بانکی، سابقهٔ بیمه، کارت تردد، پیامهای کاری و شهادت همکاران. در واقع، پروندههایی که کارفرما منکر رابطهٔ کاری میشود معمولاً با همین مدارک جانبی اثبات میشوند — پس پیش از ترک محل کار، از آنها نسخه بردارید.